#Brexit: Brexit ma znaczenia dla Włoch

W tej chwili możliwość Brexitu i dyskusja tocząca się w dniach 18-19 lutego na posiedzeniu Rady Europejskiej w Brukseli nie jest we Włoszech gorącym tematem, pisze Giacomo Fracassi. Jednak wielu Włochów, a także włoski premier Matteo Renzi z pewnością zwracają uwagę na sytuację.

Szybki rzut oka na wiadomości prasowe i telewizyjne we Włoszech pokazuje, jak mało ten temat interesuje ten kraj. Większość mediów jest zajęta polityką krajową. Ostatnio polityka europejska pojawiła się w debacie publicznej tylko wtedy, gdy Renzi opowiadał się za wzmocnieniem roli Włoch. W typowo włoskim stylu debata o UE odbywa się wyłącznie w jej stosunkach z Włochami, a nie na bardziej ogólne tematy, chyba że mają one wielkie znaczenie, jak grecki kryzys zeszłego lata.

Jednak pomimo braku znaczenia w oczach opinii publicznej, Brexit ma znaczenie dla Włoch. Jeśli nie do kraju, to przynajmniej do znacznej liczby Włochów. W tym okresie ekonomicznej niepewności Wielka Brytania była zdecydowanie najatrakcyjniejszym krajem dla młodych emigrantów. Oficjalnie w Wielkiej Brytanii zarejestrowanych jest około 250,000 250,000 Włochów. Jednak ta liczba jest błędna, ponieważ w Wielkiej Brytanii jest co najmniej 2 XNUMX niezarejestrowanych emigrantów, zwiększając liczbę Włochów do około pół miliona, z czego dobra połowa mieszka w Londynie. Wielu Włochów uczyniło Wielką Brytanię swoim domem, z prestiżowymi miejscami pracy, a ponadto nie zamierzają wracać do Włoch, gdzie bezrobocie wśród młodzieży jest nadal bardzo wysokie. Wszyscy ci ludzie patrzą na Brexit z uzasadnionym zmartwieniem. Co się stanie, jeśli Wielka Brytania wyjdzie z UE? Czy wszyscy Włosi (lub wszyscy obywatele Europy) staną się z dnia na dzień nielegalnymi imigrantami? Aspekt ten nie został jednoznacznie omówiony i z pewnością stanie się gorącym tematem w okresie wyborczym, także biorąc pod uwagę liczbę Brytyjczyków mieszkających za granicą w Unii Europejskiej, która wynosi obecnie XNUMX miliony.

Politycznie rzecz biorąc, premier Matteo Renzi niejednoznacznie popiera Davida Camerona w jego prośbach do Unii Europejskiej. Może to być zaskakujące z perspektywy osoby z zewnątrz: Demokratyczna Partia Renziego jest nie tylko największą partią centrolewicową w Parlamencie Europejskim, ale jest to również jedyna duża partia polityczna wyraźnie proeuropejska we Włoszech. Partie centroprawicowe są mniej lub bardziej eurosceptyczne, przy czym Forza Italia Berlusconiego jest najłagodniejszą, a Lega Nord najsilniejszą. Nawet postideologiczny Ruch Pięciu Gwiazd ma twardą linię eurosceptyczną, wspierając UKIP w Europa Wolności i Demokracji (EFD). Starają się też o referendum w sprawie UE, a dokładnie o to, czy Włochy powinny pozostać w strefie euro, czy też wrócić do własnej waluty (mimo że nie jest to możliwe na mocy obecnych traktatów europejskich).

Jeszcze wczoraj Gianni Pittella, członek Partii Demokratycznej i przewodniczący S&D w Parlamencie Europejskim, powiedział: „jeśli niektórzy członkowie UE chcą się zintegrować ze wspólną polityką, mogą to zrobić bez stawiania granic przez Wielką Brytanię. Jeśli Wielka Brytania chce się zintegrować, w porządku. Jeśli nie chce, może tego nie robić, ale nie może blokować innych przed pójściem naprzód [z integracją]”. Oświadczenie, które, jeśli nie jest surowe, to przynajmniej ma jasne implikacje: Wielka Brytania musi wybrać swoją własną przyszłość w UE, ale nie może narzucać swojego punktu widzenia pozostałym państwom członkowskim. To przemówienie, wygłoszone przez jednego z najbardziej szanowanych włoskich polityków w Parlamencie Europejskim, jest w pełni zgodne z poglądami Renziego i jego rządu na sprawy europejskie.

Dlaczego więc Renzi wspiera Camerona?

Główny powód jest całkowicie polityczny: w ciągu ostatnich miesięcy Renzi zaczął kwestionować obecną politykę prowadzoną przez Niemców, domagając się większej elastyczności i ostatecznego zakończenia wciąż obowiązujących środków oszczędnościowych. Daleki od pragnienia końca Unii, Renzi mówił o zreformowanej Unii.

Jednak pomimo najlepszych intencji Renziego, Włochy są nadal postrzegane jako niewiarygodny partner i nie mają silnej dźwigni w Unii Europejskiej. Dlatego Renzi zaczął szukać sojuszników wśród innych europejskich liderów, aby stworzyć front w opozycji do obecnego niemiecko-francuskiego przywództwa.

Pomimo całkowicie odmiennych poglądów na temat UE, Cameron nadal podziela wolę zmiany UE. To sprawia, że ​​brytyjski premier jest idealnym partnerem dla Renziego. A także dla Camerona, wsparcie Renziego jest ważne, ponieważ musi mieć kilka krajów, jeśli nie w pełni po swojej stronie, to przynajmniej nie otwarcie wrogich. Renzi należy do tych, którzy wzywają do kompromisu, popierając kontrpropozycje Donalda Tuska jako dobrą umowę.

Podczas tego kluczowego szczytu europejskiego Renzi nie może i nie będzie odbiegać od ogólnej dyrektywy osiągnięcia najlepszego porozumienia w celu utrzymania Wielkiej Brytanii w UE, najlepszego porozumienia, które nie zaszkodzi interesom Włoch. Zwłaszcza żądanie ochrony poza strefą euro nie jest zbyt dobrze widziane we Włoszech (ale także we Francji), ponieważ daje specjalne traktowanie jednemu krajowi i tworzy niebezpieczny precedens. Ostatnie oświadczenie Renziego na ten temat wyjaśnia, że ​​Włochy nie zrezygnują z centralnej roli euro i jasno pokazuje, że Włochy chcą zdecydowanie potwierdzić kierunek Europy.

Długoterminowym celem Renziego jest pozyskanie Camerona po swojej stronie, gdy Włochy przedstawią swoje prawo stabilności Unii Europejskiej, aby mieć większą elastyczność w celu przyspieszenia powolnego ożywienia Włoch. To duże ryzyko dla Włoch, ponieważ w przypadku Brexitu nie tylko Włochy stracą potencjalnego sojusznika, ale także naruszą swój wizerunek w oczach innych państw członkowskich.

Udostępnij ten artykuł: