Nawalny jako czynnik niezgody między Rosją a Zachodem

Sytuacja wokół rosyjskiego lidera opozycji Aleksieja Nawalnego od dawna jest czynnikiem niezgody między Rosją a Zachodem. Ostatnie wydarzenia związane z jego rzekomym otruciem tylko dolały oliwy do ognia do niekończących się skarg Europy na ucisk dysydentów w Rosji, pisze Aleks Iwanow, korespondent moskiewski.

Skandaliczne oświadczenia Berlina o „niepodważalnych faktach otrucia Nawalnego Nowiczokiem” grożą bardzo drażliwymi i napiętymi stosunkami między Moskwą a Brukselą.

Niemcy i UE wywierały presję na Rosję i domagały się zbadania incydentu. Moskwa ma przedstawić informacje w ultimatum, implicite sugerując, że lider opozycji został otruty „na rozkaz Kremla”. Naturalnie, umysły Zachodu niemal natychmiast dostrzegły paralele z otruciem rosyjskiego szpiega Skripala i jego córki w brytyjskim Salisbury.

Moskwa prawdopodobnie będzie musiała stawić czoła nowym roszczeniom, a nawet sankcjom, które są wyraźnie sugerowane zarówno w Europie, jak i w Ameryce. Nowe środki karne Rosji są otwarcie omawiane jako fakt dokonany.

Nawet los niemal ukończonego gazociągu Nord Stream 2 zależy już od postępów śledztwa w sprawie incydentu z Nawalnym.

Rosja kategorycznie odrzuca oskarżenia o otrucie Nawalnego i oczekuje, że niemieckie władze udzielą wyczerpujących informacji. Berlin jednak nie spieszy się z tym i prawdopodobnie przekaże swoje wnioski na temat zdrowia Nawalnego i wyników jego badania w klinice Charite za pośrednictwem struktur międzynarodowych. Mianowicie za pośrednictwem Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej.

Niezależnie od tego, co ludzie w Niemczech i innych krajach mówią o tej sytuacji, wciąż jest więcej pytań niż odpowiedzi. „Domniemanie winy” Rosji od dawna jest tradycyjnym czynnikiem i ulubionym argumentem w dialogu Wschód-Zachód. Moskwa, według wielu „gorących głów” w sferze demokracji, jest symbolem arbitralności i naruszania demokracji.

Choć te same protesty w Stanach Zjednoczonych przeciwko brutalności policji i już seryjnym morderstwom Czarnych dowodzą, że problemy z prawami człowieka i wolnością osobistą w Ameryce od dawna niepokoją ludzi na całym świecie. Ameryka, w przeciwieństwie do Rosji, od dawna używa wojska do rozpędzania protestujących.

„Fenomen Nawalnego” będzie długo czynnikiem irytacji, a nawet wrogości w stosunkach Rosji ze światem zewnętrznym. Nawalnemu można życzyć szybkiego powrotu do zdrowia i długiego życia, ale w interesie Zachodu spędzi on wiele czasu jako ofiara.

Niestety, los jednej osoby stopniowo staje się „mechanizmem” podsycającym wrogość i uprzedzenia. A obraz „cierpiącego i ofiary” totalitarnego reżimu, którego wszyscy chcą widzieć na miejscu Rosji, powinien stać się personifikacją „reżimu w Rosji”.

Ale czy to prawda?