#EU Mówi zamiast robić

Przywódcy UE spotkają się 16 września w stolicy Słowacji, aby omówić przyszłość organizacji. Po prostu się spotkają, porozmawiają, zjedzą obiad, zrobią zdjęcia i pożegnają się. Znowu nic się nie stanie, nic się nie zmieni, pisze, Adomas Abromaitis. 

Faktem jest, że przywódcy UE naprawdę nie wiedzą, jakie działania podjąć, ale muszą przedstawić aktywność. Europejczycy zaczynają przyzwyczajać się do bezużyteczności i nieskuteczności takich żałosnych i kosztownych wydarzeń. Tymczasem najważniejsze kwestie w programie europejskim to odejście Wielkiej Brytanii, bezpieczeństwo regionalne i imigracja.

Dziś jest absolutnie jasne, że Brexit nie będzie dominował na nadchodzącym szczycie Unii Europejskiej, choć dwa pozostałe tematy będą w centrum uwagi. Teraz trudno powiedzieć, z jakiego punktu widzenia liderzy będą się nimi zajmować, ponieważ są one bezpośrednio uzależnione od decyzji Londynu o opuszczeniu UE.

Nie sposób pominąć faktu, że konieczność dokonania zmian w systemie bezpieczeństwa międzynarodowego jest pilna. Odpowiedniej decyzji nie można już odkładać. Istniejące instrumenty, takie jak Traktat o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (CFE), już nie funkcjonują, a instrumenty alternatywne jeszcze się nie rozwinęły.

Według ministra spraw zagranicznych Niemiec Franka-Waltera Steinmeiera jest to najwyższy czas, aby ożywić kontrolę zbrojeń w Europie i spróbować zbudować mosty. Oczywiście to Europa powinna być bardzo aktywna w tym procesie; przywódcy europejscy powinni być bardziej niezależni w podejmowaniu decyzji i opracowywaniu nowych instrumentów i mechanizmów regionalnego systemu bezpieczeństwa. Rzecz w tym, że jedyną organizacją, którą Europejczycy uważają za służącą bezpieczeństwu międzynarodowemu, jest NATO.

Należy jednak zauważyć, że bezpieczeństwo międzynarodowe nie jest takie samo jak europejskie. Stany Zjednoczone ponoszą główny ciężar finansowy i jest absolutnie logiczne i zrozumiałe, że to właśnie ten kraj prowadzi politykę bezpieczeństwa i wybiera priorytety. Europa jest tylko częścią ich programu. Pozostaje jeszcze Afryka, Azja i Bliski Wschód. Wszystkie te niespokojne regiony również potrzebują uwagi Waszyngtonu.

To nie Rosja, USA czy NATO nie są odpowiedzialne za bezpieczeństwo Europy, ale sama Europa. Mocarstwa mają własną wizję kwestii bezpieczeństwa regionalnego iz pewnością przedstawią swoje plany. Ale te nowe strategie będą ich planami, wygodnymi i opłacalnymi tylko dla nich, nie dla Europy.

Czy europejscy przywódcy są naprawdę zadowoleni z takiego stanu rzeczy? A jeśli tak, to czy jest to OK dla Europejczyków? Można śmiało powiedzieć, że Europa aktywnie dyskutuje o stworzeniu własnych sił zbrojnych. Niektórzy eksperci twierdzą, że ten projekt nie ma żadnego sensu. Krytycy twierdzą, że projekt jest jedynie próbą napędzania przemysłu zbrojeniowego, zwłaszcza amerykańskiego. Inni popierają ten pomysł, traktując go jako możliwość utrzymania niezależnej polityki europejskiej. Może to być krok w kierunku świata wielobiegunowego lub po prostu marnowanie pieniędzy. W każdym razie warto posłuchać Franka-Waltera Steinmeiera, aby spróbować znaleźć europejskie własne drogi rozwoju regionalnego.

Udostępnij ten artykuł: