Były brytyjski poseł do Parlamentu Europejskiego: Dlaczego kandyduję we Włoszech do Parlamentu Europejskiego

Przez byłego brytyjskiego posła do Parlamentu Europejskiego Sir Grahama Watsona

Żonaty z Włochem od ponad 30 lat i z dwójką dzieci o podwójnym obywatelstwie, nie starałem się o włoski paszport aż do niedawna. Mój brytyjski paszport miał tytuł „Unia Europejska” i dawał mi prawo do pracy i zamieszkania w dowolnym miejscu w UE. Od czasu Brexitu liczba obywateli Wielkiej Brytanii ubiegających się o włoskie obywatelstwo wzrosła dziesięciokrotnie. Jestem wśród tych, którzy mają szczęście je otrzymać.

Jako uchodźca związany z brexitem jestem przerażony odkryciem, że tu, we Włoszech, działają te same siły, które widziałem w Wielkiej Brytanii 20 lat temu i które doprowadziły do ​​brexitu. 

Prawicowi działacze polityczni zdeterminowani rozbić UE, finansowani z prywatnych pieniędzy z USA (niektóre fundusze hedgingowe ze wschodniego wybrzeża Ameryki, na przykład finansujące aktywistę Trumpa i Brexitu Steve'a Bannona na założenie tutaj sklepu) oraz pieniądze publiczne z Rosji finansujących pożytecznych idiotów we włoskiej polityce, którzy mają bliskie powiązania z Putinem. 

Czerpiąc swój scenariusz z podręcznika Cambridge Analytica, wykorzystują algorytmy mediów społecznościowych do szerzenia antyunijnej propagandy. 

W pewnym sensie nie jest to zaskakujące: jednolity rynek UE jest największym wolnym rynkiem na świecie, zdolnym do przeciwstawienia się monopolistycznym praktykom Amazona, Google'a itp.; a euro jest globalną walutą, która rywalizuje (i może pewnego dnia prześcignąć) dolara jako globalną walutę rezerwową. Ponieważ „reklama” w mediach społecznościowych jest stosunkowo niedroga i trudna do wykrycia, może to mieć miejsce w każdym kraju UE. Może to być przyczyną niedawnych wyników wyborów powszechnych w Holandii.

Po 20 latach pracy w Parlamencie Europejskim, w tym przez siedem lat na stanowisku przewodniczącego Grupy Liberalno-Demokratycznej (ALDE) w latach 2002–09, nie spodziewałem się, że zostanę odwołany z częściowej emerytury, gdzie przez trzy miesiące w roku uczyłem UE dla studentów studiów podyplomowych na Uniwersytecie w Toronto. 

Jednak w polityce, gdy przychodzi wezwanie, nie można odmówić. 

Ofertę objęcia stanowiska lidera listy kandydatów do Parlamentu Europejskiego w północno-wschodnich Włoszech z ramienia nowej partii „Stany Zjednoczone Europy” przyjąłem z entuzjazmem.

Lista „Stany Zjednoczone Europy”, skupiająca sześć małych partii pod przewodnictwem byłego premiera Renziego i byłego komisarza europejskiego Bonino, ma na celu przekonanie Włochów, że konfederacyjna Europa nie jest już w stanie sprostać żądaniom obywateli. 

Federalna Europa stała się koniecznością. Jednomyślność w Radzie Ministrów podtrzymuje zdecydowaną odpowiedź na inwazję Rosji na Ukrainę; targowanie się za zamkniętymi drzwiami w celu wyboru przewodniczącego Komisji jest bardzo nieaktualne w świecie demokracji bezpośredniej. Budżet UE stanowi mniej niż 2% jej PKB; budżet USA przekracza 20%. Amerykańska ustawa o redukcji inflacji to ogromny bodziec dla gospodarki USA: Fundusz Odbudowy i Odporności Europy musi mieć taką samą pojemność. 

Kraj, w którym urodził się Altiero Spinelli, były komisarz europejski i poseł do Parlamentu Europejskiego oraz prawdopodobny przyszły przewodniczący Komisji Mario Draghi, zrodził pierwszą poważną federalistyczną partię polityczną. 

Aby pokazać, że państwo postępuje zgodnie z tym, co głosi na temat obywatelstwa UE, były minister ds. UE Sandro Gozi ubiega się o reelekcję do Parlamentu Europejskiego we Francji wraz z Emmanuelem Macronem, a mnie wybrano do kandydowania w okręgu Gozi w północno-wschodnich Włoszech.

„Stworzywszy Włochy”, napisał filozof polityk Massimo d'Azeglio, „musimy stworzyć Włochów”. Nasze przesłanie brzmi raczej „stworzywszy Europejczyków, musimy stworzyć Europę”. Od Traktatu Rzymskiego minęły już trzy pokolenia. Mają prawo oczekiwać Europy, która będzie mogła prawidłowo funkcjonować.

Dlatego prowadzimy kampanię na rzecz Europy ze wspólną polityką obronną, która zastąpi 27 armii narodowych, marynarek wojennych i sił powietrznych niekompatybilną amunicją; na rzecz europejskiego rynku energii z prawami i infrastrukturą umożliwiającą swobodny przepływ gazu i energii elektrycznej między państwami członkowskimi; a także na rzecz europejskiej polityki migracyjnej, podobnej do kanadyjskiej, uznającej potrzebę legalnych dróg imigracyjnych na kontynencie, na którym wskaźnik urodzeń gwałtownie spada, a także odpowiedniej polityki integracyjnej dla nowo przybyłych. 

Dzięki większości głosów w Radzie Ministrów można szybko i skutecznie opracować podobną politykę w innych obszarach. 

Dwadzieścia lat temu wraz z Romano Prodim utworzyłem nową grupę polityczną w Parlamencie Europejskim: Porozumienie Liberałów i Demokratów DLA Europy. Była to największa trzecia siła, jaką kiedykolwiek znał Parlament. Patrząc wstecz, widzę, że pomysł wyprzedził swoje czasy o 20 lat. Ten czas właśnie nadszedł.

• Sir Graham Watson to europejski przywódca polityczny ze Szkocji w Wielkiej Brytanii. Posiada podwójne obywatelstwo brytyjsko-włoskie poprzez małżeństwo z dr Ritą Giannini, włoskim liberałem. Oni mają dwójkę dzieci.

Wybrany jako pierwszy brytyjski liberał do Parlamentu Europejskiego w 1994 r., po ośmiu latach pracy w bankowości międzynarodowej, w latach 1999–2002 pełnił funkcję przewodniczącego parlamentarnej Komisji Praw i Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, zanim został wybrany na przewodniczącego parlamentarnej Partii Liberalnej Grupa Demokratyczna. W latach 2002–09 był przywódcą Liberalnych Demokratów w parlamencie.

Pozostał w Parlamencie do 2014 r. W ciągu dwudziestu lat pracy w Parlamencie Europejskim był współzałożycielem i przewodniczącym The Climate Parliament, globalnej sieci legislatorów zaangażowanych w przyspieszenie przejścia z paliw kopalnych na odnawialne źródła energii. Od 2011 do 2015 roku był przewodniczącym partii ALDE

Udostępnij ten artykuł: