# Ukraina ma żydowskiego prezydenta i żydowskiego premiera. A co z antysemityzmem?

Ukraina ma teraz żydowskiego prezydenta i żydowskiego premiera. Nowy demokratycznie wybrany prezydent, komik, otrzymał około 73 procent głosów w wyborach w ten weekend, a obecny premier Wołodymyr Hrojsman jest politykiem żydowskim, który był burmistrzem miasta Winnica - pisze Willy Fautré, redaktor naczelny Human Rights Without Frontiers

Po zaprzysiężeniu Zełenskiego na prezydenta, Grojsman pozostanie premierem - przynajmniej przez jakiś czas, a być może do wyborów parlamentarnych zaplanowanych na jesień. Niektórzy twierdzą, że dowodzi to, że Ukraińcy nie są antysemitami, podczas gdy inni podkreślają, że Ukraina miała więcej incydentów antysemickich niż wszystkie byłe kraje radzieckie razem wzięte w ciągu ostatnich kilku lat.

Żydowska Agencja Telegraficzna rzuciła nieco światła na złożone zjawisko antysemityzmu na Ukrainie, które prezydent Putin szeroko wykorzystywał w swojej antyukraińskiej propagandzie w okresie prezydentury Poroszenki.

Antysemityzm na Ukrainie

Żydowska Agencja Telegraficzna (22.04.2019) - https://bit.ly/2IObuof - W końcu Rosja i inni krytycy twierdzą, że społeczeństwo ukraińskie ma poważny problem i spuściznę w postaci antysemityzmu.

„Wyobraźcie sobie, że czystej krwi Żyd o wyglądzie bohatera Szaloma Alejchema wygrywa miażdżącą większością głosów w kraju, w którym gloryfikowanie zbrodniarzy nazistowskich jest uchwalone jako prawo” – napisał w artykule rosyjsko-izraelski felietonista Avigdor Eskin. analiza opublikowane wcześniej w tym miesiącu przez agencję informacyjną Regnum.

Jednak stwierdzenie Eskina, że ​​ukraińskie prawo gloryfikuje nazistowskich zbrodniarzy, nie jest nieścisłe i Rosja nie jest osamotniona w krytyce Ukrainy w tej kwestii i innych kwestiach związanych z antysemityzmem.

W ubiegłym roku rząd Izraela w swoim corocznym sprawozdaniu raport w sprawie antysemityzmu wyodrębniono Ukrainę jako regionalny problem.

„Uderzającym wyjątkiem w tendencji spadku antysemickich incydentów w Europie Wschodniej była Ukraina, gdzie liczba zarejestrowanych ataków antysemickich podwoiła się w porównaniu z ubiegłym rokiem i przekroczyła liczbę wszystkich zgłoszonych incydentów w całym regionie łącznie” – czytamy w raporcie. Autorzy raportu stwierdzili, że naliczyli ponad 130 zgłoszonych antysemickich incydentów na Ukrainie w 2017 r.

Również w zeszłym roku, więcej niż członkowie Kongresu 50 w USA skazany Ukraińskie prawo, jak twierdzą, „gloryfikuje nazistowskich kolaborantów”, a zatem idzie jeszcze dalej niż kontrowersyjne polskie prawa ograniczające to, co można powiedzieć o lokalnym współudziale w Holokauście.

„Szczególnie niepokojące jest to, że znaczna część gloryfikacji nazizmu na Ukrainie jest wspierana przez rząd” – czytamy w liście podpisanym przez ustawodawców USA.

W liście odnotowano ceremonie, gesty i ustawodawstwo czczące przywódców milicji UPA i OUN, którzy walczyli u boku nazistowskich Niemiec podczas II wojny światowej i których oddziały uczestniczyły w okrucieństwach wobec Żydów i innych ofiar.

Rząd Poroszenki bardzo popierał gloryfikację tych żołnierzy i przywódców jako bojowników o wolność Ukrainy, którzy, jak twierdził, stanęli po stronie Niemiec wyłącznie w celu walki z kontrolowanym przez Rosję Związkiem Radzieckim.

Ulice w kilku miastach Ukrainy nazwano na cześć nazistowskiego kolaboranta Stepana Bandery, który przed objęciem urzędu przez Poroszenkę był otwarcie gloryfikowany wyłącznie na zachodzie kraju.

Tymczasem w zachodnim mieście Lwów nacjonaliści nabrali odwagi, by świętować – za zgodą władz miasta – rocznicę 14. galicyjskiej dywizji Waffen SS. Podczas wydarzeń rocznicowych mężczyźni paradowali po ulicach w mundurach nazistowskich SS.

Takie widoki byłyby nie do pomyślenia za czasów Wiktora Janukowycza, skorumpowanego prezydenta, który został obalony w rewolucji w 2013 r., która zakończyła się wyborem Poroszenki. Uważając, aby nie zrazić do siebie ani etnicznych Rosjan na Ukrainie, ani jej potężnego sąsiada na wschodzie, Janukowycz był mniej tolerancyjny wobec tego nacjonalistycznego zjawiska.

W tej kwestii Zełenski powiedział tylko, że osobiście nie popiera czci dla ludzi takich jak Bandera, którego opisał jako „bohatera dla niektórych Ukraińców”. Było to sformułowanie wyraźnie powściągliwe w porównaniu z poparciem dla postaci takich jak Bandera przez urzędników pod rządami Poroszenki.

Sama kampania prezydencka zawierała antysemityzm.

W niektórych skrajnie prawicowych kręgach praca Zełenskiego dla stacji telewizyjnej należącej do żydowskiego miliardera Igora Kołomojskiego była dowodem jego przynależności do „żydowskiej kabały”. Ale sprawiła, że ​​Zełenski stał się popularny wśród innych nacjonalistów, którzy docenili reputację Kołomojskiego jako żarliwego patrioty.

Alexander Paliy, wpływowy analityk polityczny popierający Poroszenkę, wywołał w zeszłym miesiącu kontrowersje, kiedy pisał dalej Facebook że pomimo „szacunku” dla Żydów i niektórych Rosjan, „prezydent Ukrainy powinien być Ukraińcem i chrześcijaninem, tak jak zdecydowana większość Ukraińców”.

Taka retoryka szokuje wielu spośród około 300,000 XNUMX ukraińskich Żydów, których przodkowie cierpieli na Ukrainie z powodu morderczego antysemityzmu na przestrzeni wieków przed Holokaustem, w jego trakcie i przez dziesięciolecia po nim.

Również francusko-żydowski filozof Bernard-Henri Levy nawiązał do krwawej historii ukraińskich Żydów w rozmowy kwalifikacyjnej z Zelensky, 41-letnim synem naukowców, którzy mieszkali w pobliżu głównych baz armii radzieckiej na Ukrainie.

„Jego judaizm. To niezwykłe, że możliwy przyszły prezydent kraju Shoah Bullets i Babi Jar jest samouwielbiającym się Żydem z rodziny ocalałych z Krzywego Rogu w pobliżu Dniepru – krainy pogromów, jeśli kiedykolwiek taka istniała” – napisał Levy w artykule opublikowanym na początku tego miesiąca w Le Point. „Ten postmodernistyczny dzieciak jest nowym dowodem na to, że wirus antysemityzmu został powstrzymany” po rewolucji – dodał Levy.

Nie zaprzeczając swojemu żydowskiemu pochodzeniu, Zełenski odmówił szczegółowego omówienia go w wywiadzie, napisał Levy. Na ten temat odpowiedział z typowym dla siebie samokrytycznym humorem, mówiąc Levy'emu: „Fakt, że jestem Żydem, ledwie plasuje się na 20. miejscu na mojej długiej liście wad”.

Zełenski przypodobał się ukraińskiej opinii publicznej takimi żartami jak gwiazda „Sługi Narodu” – programu telewizyjnego emitowanego w prime-time, w którym gra nauczyciela, który w wyniku nieoczekiwanego zbiegu okoliczności zostaje prezydentem Ukrainy. Ogłosił swoją kandydaturę w styczniu, stając się natychmiastowym faworytem.

Ta popularność pozwoliła Zelensky'emu wygrać na niezwykle niejasnej platformie i odróżnić się od swoich profesjonalnych rywali politycznych, z ich skłonnością do hiperboli i nacjonalistycznych haseł.