Kourou: europejskie wrota galaktyki

Pomiędzy Brazylią a Surinamem leży Gujana Francuska, europejska brama do galaktyki. Może poszczycić się majestatycznym lasem deszczowym, ale jako terytorium francuskie nadal jest częścią Unii Europejskiej i używa nawet euro jako swojej waluty. Ponad 50 lat temu w pobliżu Kourou ulokowano centrum kosmiczne, aby wykorzystać położenie Gujany Francuskiej blisko równika, co oznacza, że ​​rakiety kosmiczne wystrzeliwane stąd korzystają z dodatkowej prędkości 460 metrów na sekundę, gdy są wystrzeliwane na wschód.

Centrum Kosmiczne Gujany (CSG) w Kourou, oddalone o 7,300 kilometrów od Brukseli, to okno na kosmos. Przy sześciu startach rocznie całe miasto jest uzależnione od działań związanych z przestrzenią kosmiczną. Do Korou przybywają technicy z całego świata, w zależności od narodowości satelitów komunikacyjnych, których zadaniem jest przeciwstawienie się grawitacji na pokładzie europejskiej rakiety Ariane 5.
„Właśnie tutaj można spotkać Niemców, Włochów i Hiszpanów” – powiedział Emmanuel Toko, dyrektor generalny klubu prasowego Kourou. „Dzięki CSG Kourou wygląda jak typowe europejskie miasto.” Dodał: „Uważamy się za rdzenną ludność Amazonii, Gujany, Francuzów i, co nie mniej ważne, Europejczyków. Młodzi ludzie dzisiaj to rozumieją i czują. A kiedy czujesz się Europejczykiem, nie ma powodu, dla którego nie mógłbyś podbić świata.”

Od trzech lat centrum kosmiczne współpracuje także z rosyjskimi rakietami Sojuz i włoskimi rakietami Vega, co wzmacnia obecność Europy. A projektów jest mnóstwo.
„Kiedyś obawialiśmy się, że jedna rakieta nośna może zakończyć rozwój przestrzeni kosmicznej” – powiedział Jacquy Pierre-Marie, wiceprezes Izby Przemysłowo-Handlowej Gujany, odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe. „Dziś możemy być znacznie bardziej optymistyczni, ponieważ mamy teraz trzy różne wyrzutnie”.

Satelity Galileo, opracowane w ramach europejskiego programu o wartości 5 miliardów euro, są również wystrzeliwane z Kourou. Umożliwią one Europie posiadanie własnego globalnego systemu nawigacyjnego, bez konieczności polegania na amerykańskim systemie GPS. Mając w sumie 28 satelitów do wystrzelenia, ten nowy system lokalizacji powinien oferować precyzyjne pozycjonowanie z dokładnością do jednego metra. Inne europejskie inicjatywy, takie jak Copernicus, obejmują śledzenie śmieci kosmicznych, ulepszanie prognozowania pogody i monitorowanie środowiska za pomocą ukierunkowanych satelitów. Sentinel-1A, ostatni, który znalazł się na orbicie, może widzieć Ziemię w dzień i w nocy, niezależnie od zachmurzenia, wysyłając alerty o ekstremalnych warunkach pogodowych, a także o problemach bezpieczeństwa.
„Bez tej całej europejskiej aktywności nic nie byłoby takie samo” – powiedział Pierre-Marie. „To potężne, solidne firmy, które inwestują i tworzą lokalne miejsca pracy oraz pozwalają lokalnym sklepom utrzymać działalność”.

Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) również jest zadowolona z posiadania bazy startowej w Gujanie Francuskiej, i to nie tylko ze względów praktycznych. „Z symbolicznego punktu widzenia bardzo ważne jest dla nas, abyśmy postawili stopę na ziemi Ameryki Południowej” – wyjaśnił Fernando Doblas, szef ds. komunikacji w ESA. „Patrząc z gwiazd, nie widzimy granic.”